| |
| یکشنبه 7 بهمن ماه سال 1386 |
| شراب و موسیقی در اسلام |
ما می بینیم که پیغمبر اسلام در ۲۳ سال رسالتش، اسلام و تمام احکام و عقایدش را در همان سال اول مطرح نکرد؛ به تدریج مطرح کرد: اول مسئله توحید را طرح کرد و تا ۳ سال هیچ کلمه ی دیگری بر آن اضافه ننمود.
«قولوا لا اله الا الله تفلحوا»
خوب، نماز چیست؟هنوز نمی خوانند!
روزه چیست؟ هیچ!
حج ؟ اصلا ندارد!
زکات؟ اصلا!
قید و بندی، حدودی، عملی ؟ اصلا.
یک چیز فقط فکری است :همین است که بت ها را در ذهنشان و اعتقادشان نفی کنیم و به خدا معتقدشان کنیم.
بنابر این کسانی که در ۳ سال اول مسلمان شدند و به توحید معتقد شدند و مردند، احتمالا « شرابخوار » بودند، « نماز نخوان »، « روزه نگیر »، « حج نکن »، و... بودند.
بعد از این ها در سال هفتم، هشتم حجاب مطرح می شود؛ یعنی بعد از هجده، نوزده،بیست سال کار روی مردم، حجاب را مطرح می کند.
همچنین مسأله شراب مطرح می شود. شراب را چگونه طرح می کند؟
از همان مکه نمی گوید که:« آهای مردم، آهای ملت، آهای عرب ها، تا به توحید معتقد می شوید، باید دیگر تمام کارهایتان راست و ریست باشد. »نه! کی؟در سال های آخر بعثتش مسأله شراب را مطرح می کند.
محمد (ص) گفت:
«فیهما اثم کبیر و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما»
یعنی گناه دارد و نیز برایتان منفعتی دارد؛ اینطور نیست که من آدم متعصبی باشم، ارزشش را ندانم و نفهمم؛ نخیر، قبول هم دارم، درست! اما زیانش بیشتر است.
شنونده در برابر چه کسی قرار می گیرد؟ یک آدم روشنفکر که شعور دارد، تعصب ندارد و شراب را، به صورت تابویی،جنی، غولی نجس، و متا فیزیکی و غیبی تلقی نمی کند؛ اما به خاطر اینکه زیان های اجتماعی و انسانی زیاد دارد، در عین حال که منافعش را هم قبول دارد و می شناسد، نفی اش می کند.
آدم حرف او را گوش می دهد؛ اما هیچ کس حرف آن ملایی را که می گوید: « موسیقی حرام است »، ولی اصلا نه در عمرش موسیقی شنیده و نه اگر بشنود می فهمد، گوش نمی دهد! ای کسی که می گویی « غنا» حرام است، اصلا تو می فهمی« غنا » چیست؟
اصلا تو این را که این موزیک حماسی است یا ملی است یا علمی است، تشخیص می دهی؟!
موسیقی هزار شعبه دارد، تاریخ دارد، نقش های گوناگون دارد، بنابر این وقتی که تو فتوا می دهی « حرام است »، هیچ کس گوش نمی کند؛ برای اینکه تو نمی فهمی که چیست!
« دکتر علی شریعتی »
( زن ، ص ۲۷۵ و ۲۷۶ و ۲۷۷ )
www. shariatti.blogsky.com
|
|
 |
